سالهای ساله که بشر خاکی داره واسه تغییرات تلاش میکنه.این تغییرات هر چیزی میتونه باشه و هر عاملی داشته باشه.به اعتقاد خیلی ها بهترین نوع تغییر میتونه دارای آیتم های مختلفی از جمله موراد ذیل باشه :
1) به گامهاي كوچكتر شكسته شوند 2) از طرح خوبي برخوردار باشند 3) در جهت بهبود شما يا زندگي شما طرح شده باشند 4) محسوس باشند 5) به ياد ماندني باشند 6) دوستان و خويشان در آ ن سهيم باشند 7) در دفتر زندگي درج شوند 8) در اعماق دل جان نفوذ كنند 9) با اعتقادات هماهنگ باشند 10) دست يافتني باشند.
البته اینهائی که نام بردم یه تئوری و طرحه و همیشه هم اینطوری نیست.بعضی وقتها این تغییرات میتونه منفی باشه،نمونه اش و بارها تو محیط دانشگاه دیدم.
تو زندگی ما انسانها مرور زمان و محیط مربوطه تو شکل گرفتن تغییرات خیلی تأثیر گذاره،همیشه احساس نیاز میتونه محرک اصلی تغییرات باشه.حالا فرقی نمیکنه این نیاز چی باشه.
نوشتن این پست باز کردن پروندۀ مختومه ایه که این شبها واسم دوباره باز شده،افسانۀ تغییر.بهانه ای نوستالوژیک که بتونم با حس آشنای احساسم تلفیقش کنم،دوست عزیز و مهربانی میگفت : از احساس دست بردار،بدو گفتم اگر این احساس نبود لاکن این تغییر افسانه ای بیش نبود!
در این هنگام کتاب ماسه و کف جبران خلیل را باز میکنم و همانند مرغی سبکبال و خالی از وهم و تغییر با احساس به جا مانده از دوران های صمیمیت دیرپای ضمیرانه ام زمزمه میکنم :
زمانی ازدردی می نالم که لذت من در آن است،چقدر عجیب جلوه گر میشوم.
هفت بار خودم را خوار شمردم :
نخستین بار هنگامی بود که او دم از فروتنی می زد تا به مقام عالی برسد...
دومین بار،هنگامی که دیدم او در مقابل مخلصان خیز برمی دارد...
سومین بار،هنگامی که میان سخت و آسان مختار شد و آسان را برگزید...
چهارمین بار،زمانی که مرتکب گناهی شد و خود را دلداری می داد که دیگران همانند او گناه می کنند...
پنجمین بار،هنگامی که به خاطر ضعفش، آنچه برایش اتفاق افتاده بود،تحمل کرد.ولی بردباری خود را از
توانایی خویش دانست...
ششمین بار،زمانی که نفس،زشتی چهره ای را خوار شمرد و بعد معلوم شد آن چهره یکی از نقاب های اوست...
هفتمین بار،هنگامی که ترانه ی مدح و ستایش سر داد و آن را فضیلت پنداشت...
میان درک و گمان انسان مسافتی است که جز با محبت نمی توان آن را طی کرد.
1) به گامهاي كوچكتر شكسته شوند 2) از طرح خوبي برخوردار باشند 3) در جهت بهبود شما يا زندگي شما طرح شده باشند 4) محسوس باشند 5) به ياد ماندني باشند 6) دوستان و خويشان در آ ن سهيم باشند 7) در دفتر زندگي درج شوند 8) در اعماق دل جان نفوذ كنند 9) با اعتقادات هماهنگ باشند 10) دست يافتني باشند.
البته اینهائی که نام بردم یه تئوری و طرحه و همیشه هم اینطوری نیست.بعضی وقتها این تغییرات میتونه منفی باشه،نمونه اش و بارها تو محیط دانشگاه دیدم.
تو زندگی ما انسانها مرور زمان و محیط مربوطه تو شکل گرفتن تغییرات خیلی تأثیر گذاره،همیشه احساس نیاز میتونه محرک اصلی تغییرات باشه.حالا فرقی نمیکنه این نیاز چی باشه.
نوشتن این پست باز کردن پروندۀ مختومه ایه که این شبها واسم دوباره باز شده،افسانۀ تغییر.بهانه ای نوستالوژیک که بتونم با حس آشنای احساسم تلفیقش کنم،دوست عزیز و مهربانی میگفت : از احساس دست بردار،بدو گفتم اگر این احساس نبود لاکن این تغییر افسانه ای بیش نبود!
در این هنگام کتاب ماسه و کف جبران خلیل را باز میکنم و همانند مرغی سبکبال و خالی از وهم و تغییر با احساس به جا مانده از دوران های صمیمیت دیرپای ضمیرانه ام زمزمه میکنم :
زمانی ازدردی می نالم که لذت من در آن است،چقدر عجیب جلوه گر میشوم.
هفت بار خودم را خوار شمردم :
نخستین بار هنگامی بود که او دم از فروتنی می زد تا به مقام عالی برسد...
دومین بار،هنگامی که دیدم او در مقابل مخلصان خیز برمی دارد...
سومین بار،هنگامی که میان سخت و آسان مختار شد و آسان را برگزید...
چهارمین بار،زمانی که مرتکب گناهی شد و خود را دلداری می داد که دیگران همانند او گناه می کنند...
پنجمین بار،هنگامی که به خاطر ضعفش، آنچه برایش اتفاق افتاده بود،تحمل کرد.ولی بردباری خود را از
توانایی خویش دانست...
ششمین بار،زمانی که نفس،زشتی چهره ای را خوار شمرد و بعد معلوم شد آن چهره یکی از نقاب های اوست...
هفتمین بار،هنگامی که ترانه ی مدح و ستایش سر داد و آن را فضیلت پنداشت...
میان درک و گمان انسان مسافتی است که جز با محبت نمی توان آن را طی کرد.
پندهای پرش اولی: اگر همواره مثل گذشته بیندیشید، همان چیزی را بدست می‌آورید که تاکنون کسب کرده‌اید./.
